|
|
|
|
Duitse Herdershond Algemeen De Duitse Herder stamt af van oude rassen van Herders- en veehonden, en is in Duitsland ontwikkeld. De eerste twee exemplaren van het huidige ras werden in 1882 tijdens de tentoonstelling van Hannover getoond. Er is waarschijnlijk geen ras dat de mens zoveel diensten heeft bewezen. Van oorlogshonden brachten zij het tot politie- en veiligheidshonden, waakhonden en geleidehonden voor blinden. De hoge waardering in vergelijking met andere honden werd in tal van landen gestimuleerd door clubs voor Duitse Herders. Het ras heeft thans een uitmuntend niveau van perfectie bereikt en is op dit moment een van de populairste rassen onder de werkhonden. Onderscheidt zich door trouw, moed en de mogelijkheid om te leren. Waakzaam, iedere beweging en ieder geluid valt hem op, is vaak uiterst wantrouwend tegenover vreemden. Hoofd Lang, droog en fijnbesneden hoofd, breed aan de achterkant van de schedel. Oren De oren hebben een brede basis, maar zijn aan het uiteinde puntig. Ogen Donker, amandelvormige ogen. Lichaam Goed geproportioneerd, de ledematen tonen een grote souplesse. Sterke, vrij lange en goed gespierde hals. Rechte, vrij brede rug. De buik laat het middel wel zichtbaar maar niet overmatig opgetrokken. Diepe, lage borstkas. Benen Ledematen behoren breed en sterk te zijn. Soepele gelijkmatige gangen met lange passen. Vacht Dubbele vacht; de bovenvacht is dicht en vlak, is dikker rondom de hals en bestaat uit rechte haren. De ondervacht is wollig. Kleur Zwart, ijzergrauw, askleur of eenkleurig, ook met zwart zadel. Bijzonderheden Heeft als jonge hond zorgvuldige gehoorzaamheidstraining nodig, wil hij zich ontwikkelen tot een uitstekende begeleider en bewaker. Veel ruimte en veel beweging zijn van essentieel belang.
|
|
U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aanbeheer@hondenschool-appel.nl
Copyright © 2001 Hondenschool Appèl
|
