|
| |
Saluki, Arabische Windhond
Algemeen
Men
zegt dat de Saluki al zo oud is als de ons bekende vroegste beschaving. Reeds in
328 voor Chr. Was hij al bekend als een afzonderlijk ras. De Arabieren
gebruikten hem als jachthond, met name op het jagen op gezellen. In 1840 voor
het eerst naar Engeland gebracht en in 1927 officieel erkend door de Engelse
Kennel Club. Aanhankelijke hond die niet opvallend doet. Goede waakhond maar
over het algemeen niet erg agressief.
De hele verschijning van deze honden ras moet een indruk geven van
sierlijkheid, evenredigheid, grote snelheid en uithoudingsvermogen, dat alles
gepaard aan kracht en behendigheid om op gazellen en andere prooidieren te jagen
over mul zand en rotsachtig bergterrein. De uitdrukking moet waardig en
zachtaardig zijn, met diepe, trouwe en in de verte kijkende ogen.
Hoofd
Lang
en smal. De schedel is matig breed tussen de oren en is niet gewelfd.
Onopvallende stop. Het geheel moet veel adel tonen; waardig en
vriendelijk. De neus is zwart of leverkleurig.
Gebit
De tanden zijn sterk en sluitend.
Oren
Lang
en beweeglijk. Bedekt met lang, zijdeachtig haar. Tamelijk
hoog aangezette, afhangende oren, dicht langs
de schedel.
Ogen
Donker
hazelnootkleurig, glanzend, groot en ovaal van vorm. Puilen niet uit.
Lichaam
Lange,
soepele en gespierde hals. De schouders liggen goed schuin naar achteren. Ze
zijn goed bespierd, zonder grof te zijn. De achterhand is sterk. De
heupbeenderen staan ver uit elkaar. De borst is diep en tamelijk smal.
Behoorlijk brede rug. De spieren vormen een lichte boog over de lendenen. De
gemiddelde schouderhoogte voor reuen is 57,5-71 cm, en is voor teven naar
verhouding iets minder.
Benen
De voorbenen zijn recht en lang van
elleboog tot pols. De achterbenen tonen kracht waardoor het galopperen en
springen makkelijk gaat. De knie is matig gebogen en de hakken staan laag bij de
grond.
Voeten
Van middelmatige lengte. Lange, goed
gebogen tenen. Niet gespreid, maar ook geen kattenvoeten. De gehele voet is
sterk en soepel, en goed bevederd tussen de tenen.
Staart
Lang,
laag aangezet en op een natuurlijke wijze in een boog gedragen. Aan de onderkant
goed bevederd met lang, zijdeachtig haar. Geen pluimstaart.
Vacht
Glad en zacht, zijdeachtig haar.
Licht bevederd aan de benen. Bevedering aan de achterkant van de dijen en soms
wat wollig pluis op de dijen en de schouders.
Kleur
Wit, creme, rossig, goud, rood,
grizzle, geelbruin, driekleurig (wit, zwart en bruin) of zwart met bruin, of
variaties op deze kleuren.
Bijzonderheden
Gewicht
en hoogte : de Saluki is langer dan hoog,
de botten zijn vlak, met breed aangezette, vlakke en droge spieren. Het meest
typerende voor dit ras is het gangwerk, dat is lichtvoetig en makkelijk, hetgeen
meerdere zweefmomenten met zich brengt, zodat het lijkt alsof de hond nauwelijks
de grond raakt, het is soepel in de voorhand, met losse, vrij van de borst
bewegende ellebogen en een duidelijke souplesse in de beweging van de
schouderpartij zonder dat deze los lijkt; de rug is te allen tijde volkomen
strak, het gangwerk is helemaal in het belang van het werk waarvoor de hond is
gefokt, de staart kan, als hij als roer wordt gebruikt, iets omhoog komen in de
beweging. Hoofd, is smaller dan dat van niet windhonderassen, van boven gezien
is de schedel wigvormig, de schedellijn moet nagenoeg evenwijdig zijn met de
neuslijn die heel licht gebogen kan zijn, de verhouding voorsnuit : schedel is
1:1, niet Barzoiachtig, in de regel komt leverkleurig pigment bij de neus
slechts voor bij lichtgekleurde en bij chocolate Saluki's, de leverkleur komt
dan terug in de liprand en de oogleden, en hangt samen met de oogkleur.
Ogen : mogen in geen geval rond zijn.
Oren : de punt van het oor moet tot de mondhoek reiken, de beweeglijkheid
van de oren hangt samen met de stemming, ze hangen vlak langs de schedel.
Gebit : scharend, de lippen sluiten goed aan, tegen het gebit en op
elkaar, elke vorm van een hanglip is incorrect, de stevige onderkaak is
zichtbaar onder de bovenlip.
Lichaam : de hals mag niet grof zijn, de schuine schouders moeten in
harmonie met de hoeking van de achterhand zijn, de borst mag niet zo smal zijn
dat de ellebogen in stand niet meer aanliggen, de borstkas kan enigszins gewelfd
zijn en de welving begint dan bij de derde of vierde rib, ten behoeve van de
bewegingsvrijheid van de ellebogen, de ruimte tussen de opperarmen mag niet leeg
zijn, het front moet daar het aanzien van een omgekeerde V geven en wordt
ingenomen door de onderkant van de borst. De rug is nogal breed, vooraan door de
matige ribwelving (maar geen tonvormige of platte ribbenkast), achteraan door
een lichte, door de spieren gevormde boog over de lendenen die van opzij
vloeiend overgaat in de helling van het kruis, de hond mag absoluut geen
karperrug hebben. De bovenbelijning wordt gekenmerkt door een licht waarneembare
dip achter de schouders, de onderbelijning wordt gevormd door de diepe borst
(haalt de elleboog) en hoog opgetrokken buiklijn (ook bij de reu).
Benen : de achterhand mag niet steil of overhoekt zijn, maar staat in
volkomen verhouding met de hoeking van de voorhand en de lengte van het lichaam,
de hak staat van achteren en van opzij gezien recht, koehakkigheid is zeer
ongewenst, de voorvoeten mogen iets naar buiten gericht zijn, de middelste tenen
zijn een stuk langer dan de buitenste tenen.
Staart : de aanzet is vlak en goed ingebed tussen het zitbeen, de
bevedering van de staart is zijdeachtig en hangt af; iedere indruk van bossig of
borstelig haar is fout, alleen in spel wordt de staart boven de ruglijn
gedragen, een krul is ongewenst. Vacht er bevindt zich soms ook wat wollig pluis
op de flanken.
Heeft
erg veel beweging nodig.
| |
   
|
